چاپ کردن این صفحه

سفری با شوق معنوی در این بهار

انورى ابيوردى در قطعه اى پند آموز مى گويد:    سفر مربى مرد است و آستانه ى جاه سفر خزانه مال است و اوستادِ هنر
 
حال اين سفر جسمانى و روحانى را مى توان تفسير به رأى كرد و از آنها بهره برد، يا به تعبير ديگر در ثناى سفر كه " بسيار سفر بايد تا پخته شود خامى" همه اينها سفرى است كه انسان را به جايگاه اعتلايى مى رساند، سفر روحانى اما چه پرمشقت است و به مقصد رسيدنش چه حلاوتى بيكران دارد، از فراق به اشتياق رسيده اى كه  از بيان آن هم اجتناب مى كنى و به تعبير حضرت خواجه اهل راز: 
 
بيان شوق چه حاجت كه سوز آتش دل
توان شناخت زسوزى كه در سخن باشد
 
اين روزها در آستانه بهار طبيعت جامعه بشرى به سفر و البته حذرِ متفاوتى دعوت شده است كه با طبع لطيف آن سازگار نيست، ولى در لابه لاى اين منع گشت و گذار سفرى درونى وجود دارد كه بامدادان باغ خيال و آفتاب آسمان دل را ميزبانى مى كنند.
ميهمان ناخوانده اى سربرآورده و انسان جستجوگر را از سفرى جسمانى منع كرده است؛ اينجا انسان با سفر روحانى و درونى بر ميهمان ناميمون خود آن هم در آستانه ى بهار غلبه مى كند و اين چه حلاوتى براى انسان دارد كه شهر دل را در اختيار ميهمان درونى خود قرار دهد و از شهر فانى دنيوى دور شود؛ مگر نه اينكه مولانا در غزلى ارجمند بخوبى شرح آن را بيان كرده است: 
 
اوست نشسته در نظر من بكجا نظر كنم
اوست گرفته شهر دل من بكجا سفر برم
 
و ما اين روزها مى توانيم با همين سير و سلوك از سبوى باده ى معرفت و درونگرايى و تحول درونى كه آرزوى هر انسان تكامل يافته است، مستِ مست شويم و با سرخوشىِ بى پايان با بهار عشقبازى كنيم؛ ايدون باد.
آخرین ویرایش در شنبه, 24 اسفند 1398 14:55
این مورد را ارزیابی کنید
(4 رای‌ها)