التزام یا فرصت طلبی ؟

  • برای روزخبرنگار؛
هفدهم مرداد در ایران به نام روز خبرنگار نامگذاری شده  است .

برای این روز می توان درباره  تعهد  به واقعیت و حقیقت و آرمانها نوشت.

می توان به  همه کاستی ها و محدودیتها  در جامعه اشاره کرد و نگاهی به مطالبات وآرمانهای معوق سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و اخلاقی و آموزشی  و ورزشی  داشت.

می توان به رهایی اندیشه و قلم ازهرگونه  استبداد وانسدادوخودخواهی   امیدوارانه تبسمی کردومفهوم و محتوای آزادی را با زیباترین  تعاریف تبیین کرد و مخاطب را به اندیشه واداشت .

 وقتی سیاست از هر روزنه و بستری برای پیشبرد منافع گروه های خاص و طبقات فرادست بهره گرفته و می گیرد روز خبرنگار را باید بالاترازیک مراسم  یا  سنتی  برای دید و بازدید و برخی تعارفات  دید.

 تنزل دادن  خبرنگار به  سطح روابط عمومی و کارخانه تعریف و تمجید از مسئولان و صاحب منصبان ظلم مضاعفی به جامعه است . 

 روز خبرنگار باید به روز تذکر همه جانبه به قدرت و مدیران جامعه و خود رسانه تبدیل شود تا از رهگذرآن بتوان برمدیریت و قدرت نظارت دقیق تری داشت .

به هر میزان که این نظارت از سوی رسانه و صاحبان اندیشه و قلم بیشتر شود در" آنسوی رویداد " از میزان سوء استفاده ها و فسادها و فرصت طلبی ها و جهالت ها وخیانت ها کمتر خواهد شد.

با توجه به این واقعیات است که باید برای شان و منزلت و امنیت خبرنگار ارزش تعریف شده ای قائل شد تا او بتواند آزادانه به عمق رویداد به کنکاش بپردازد و مسئولانه به تفسیر و تحلیل بنشیند و واقعیت را گزارش کند.

   در جهان" به هم پیوسته و کوچک شده "  کنونی اگرچه رسانه و سرعت گردش اطلاعات به طرز شگفت انگیزی جهان رادر کمترین زمان ممکن از رویدادها مطلع می کند اما به همان میزان  و سرعت و شدت در جهت تخدیر و تحمیق  افکار عمومی مخاطب را در اختیار گرفته است و آنچه را که لازم میداند برای" او "بسته بندی میکند تا آن گونه که تدارک دیده است و  می خواهدبیاندیشد . 

 آیا در برابر این واقعیت و تناقض و سفسطه  می توان سکوت کرد و یا تنها نشست و به رصد کردن رویدادها پرداخت ؟  یا همچون ابزاری  فرصت طلبانه به قدرت خدمت کرد و سهم بیشتری را طلبید ؟ در" جدال تاریخی " تعهد و فرصت طلبی که بسیاری با نقاب و توجیه معروف  التزام ، فرصت طلبی را در سطح گسترده ای گسترش داده و آدمهای زیادی را جلب و جذب کرده اند ماندن بر سر تعهد و آرمان های اصیل انسانی بزرگترین دستاورد است . 

  می گویند دنیای رسانه با همه پیچیدگی هایش آدمهای پیچیده ای را هم تولید کرده است آدمهایی که قبل از هرچیز سهم خویش را طلب می کنند . 

 سهمی برای تخریب حقیقت و تحقیر انسان . واقعیت این است که انفعال و بی تحرکی در دنیای سرعت گرفته اطلاعات استحاله ای دردناک و غم انگیز بوده که در آن تنها  انسان و جامعه  است که قربانی می شوند .

 روز خبرنگار باید  به ما یادآور شود که استحاله تدریجی یعنی مرگ اهداف و آرمانهای انسانی .

 در این روز باید با خود تکراد کرد که نباید  قلم را به نان و نام و قدرت و "تضمین آینده "فروخت   تا بر شرف  و عزت  تاریخی  فرهیختگان افزوده و رهروان راه حقیقت و سعادت انسان   پرشمارتر شود .

 اگرچه  صراحت و صداقت و صمیمیت در بیان عقاید  سه ویژگی پایدار و انگیزاننده و در عین حال هزینه بردار است اما راهی به جز این زبان و بیان نیست .

چه بسیار جان های شیفته  آزادی و سعادت مردم در راه حقیقت از بسیاری مواهب زندگی محروم و به بند کشیده شده و شکنجه دیدند و  جان باختند . (یادشان گرامی است ) .این همان راهی است که برای سعادت جامعه باید طی شود . راهی که باید  ابتدا خوب شناخته و به اختیار انتخاب وهوشیارانه طی شود . اینگونه است که انسان و جامعه  احساس رهایی کرده و سعادتمندی را حس می کنند . با این تفسیر تعهدآور است که می توان امید به فردایی بهتر را فرا روی خویش دید.

همان امیدی که تاریخ و زندگی  بارها از آن نوشیده اند  .

روز خبرنگار  بر همه  روزنامه نگاران وخبرنگاران و عکاسان و مجریان و گزارشگران  مبارکباد.
88 کلیک ها  دوشنبه, 14 مرداد 1398 03:37
این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)
خرید بلیط هواپیما

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بالا